Latijns-Amerika in Beweging

Blog

Mundo Noticias

Mundo Noticias

Eigenzinnige redactieleden geven hun persoonlijke visie op alles wat met Latijns-Amerika en het Caribisch gebied te maken heeft. Of het nu gaat om grote zaken als de persvrijheid of iets kleins als de schoonheid van literatuur, het maakt niet uit. Mundo Noticias geeft een kijkje achter de schermen. Lees waar onze redactieleden zich over verbazen of een uitgesproken mening over hebben.

"What you see is news, what you know is background, what you feel is opinion" Lester Markel.

Blogging sinds: 9 mei 2014
woensdag, 18 mei 2016 17:53

Venezuela: waar is het debat?

Een paar weken geleden nodigde een Spaanse vriendin me uit om naar een concert van Venezolaanse muziek te gaan. Het concert maakte deel uit van het festival Barnasants in Barcelona, een festival met aandacht voor de sociaal betrokken volksmuziek uit Latijns Amerika en Spanje. De Venezolaanse volkszangeres Cecilia Todd trad er op, met twee jongere Venezolaanse muzikanten, José Delgado y Amaranta. Omdat ik van die muziek houd ging ik graag mee.

Voor de deur van de festivalruimte werden we verrast door een groepje manifestanten. ‘Complice, Complice!’ riepen ze ons toe. Ze hadden spandoeken bij zich waarop ze zich uitspraken tegen censuur in Venezuela, en voor vrije media en mensenrechten. Het was duidelijk dat wij, door ons bezoek aan het concert, in hun ogen medeplichtig waren aan het gebrek aan vrije media en mensenrechten in Venezuela.

Mijn Spaanse vriendin en ik waren hier niet op berekend, en bleven een tijdje twijfelend voor de deur staan. Uiteindelijk gingen we naar binnen, hoewel minder op ons gemak en vol twijfels.

Ik had me weinig verdiept in de achtergrond van het concert, maar de naam ‘Concert voor Venezuela’, zei eigenlijk al genoeg. Het concert was, zoals inderdaad op de aankondiging te lezen was ‘een eerbetoon aan de strijd voor de sociale en culturele transformatie in de Bolivariaanse Republiek Venezuela’. Op een groot doek dat boven het podium hing prijkte een strijdbare Simon Bolivar.

Venezuela wordt in Latijns Amerika en daarbuiten veelal gezien als het toonbeeld van het verzet tegen de Verenigde Staten en het imperialisme. Ook in Spanje leeft dit beeld. Zowel de organisator van het festial Barnasants als de Venezolaanse muzikanten spraken over solidariteit, anti-imperialisme en socialisme als ideaal.

Maar de manifestanten buiten hadden natuurlijk wel een punt. Volgens Reporteros Sin Fronteras, de organisatie die zich inzet voor mediavrijheid, is de stem van de onafhankelijke media in Venezuela beperkt. Een wet uit 2010 bepaalt dat de regering elke uiting van media die de wettelijke autoriteiten in twijfel trekt of bestrijdt kan controleren, met arrestaties en vervolging van journalisten wegens laster tot gevolg. Sinds Nicolas Maduro aan de macht is, is die mediavrijheid volgens de organisatie alleen maar verder achteruit gegaan.

De politiek in Venezuela is meer dan in welk Latijns-Amerikaans land dan ook, erg gepolariseerd. Ben je voor of tegen de Bolivariaanse Revolutie die Hugo Chavez inzette? Voor of tegen de huidige regering? In de Venezolaanse politiek is alles zwart of wit.

Voor veel bezoekers van het concert was het duidelijk: ze waren voor. De groep buiten deden ze af als ‘rechtse fanatiekelingen die alles aangrijpen om tegen links te protesteren’. Meer genuanceerde meningen lijken in het geval van Venezuela vaak schaars.

Helaas helpt die polarisatie van de politiek in Venezuela ons niet om de politieke situatie goed te leren kennen, te begrijpen en er een mening over te vormen. Edgardo Lander, een links-georienteerde Venezuelaane socioloog, ook aangesloten bij het Nederlandse TNI, zei hierover in een interview met Contrapunto:

“De politieke polarisatie in Venezuela is zo extreem dat er geen vermogen tot reflectie meer is. Er is een onvermogen om verder te graven, om te zien wat er met ons als samenleving gebeurt.” Volgens Lander zorgt die polarisatie inderdaad voor een ‘kennisblokkade’.

Ook binnen de Venezolaanse universiteiten vindt volgens Lander maar heel beperkt discussie plaats. Terwijl er op de Universidad Bolivariana, de door Chavez opgerichte staatsuniversiteit, een tendens is richting het officiële dogmatische discours, overheerst op de privé-universiteiten het discours van oppositie. En hetzelfde geldt voor de media; reflectie en debat is er zeer beperkt.

Dus hoe mooi het concert op Barnasants ook was, de context was politiek erg zwart-wit. Meer debat over Venezuela zou helpen om in Venezuela, maar ook daarbuiten, te komen tot meer inzicht in de samenleving en de complexe politieke situatie en hoe we hier in Europa aan kunnen bijdragen. Dan kunnen we ook zonder twijfels genieten van de muziek van Cecilia Todd en de andere Venezolaanse volksmuzikanten.

 

Geschreven door Anna Ensing

Reageer

  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <i> <strong> <b> <cite> <blockquote> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <h2> <h3> <h4> <hr>
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.

Meer informatie over formaatmogelijkheden

By submitting this form, you accept the Mollom privacy policy.

Reacties