Latijns-Amerika in Beweging

Migratie

woensdag, 17 april 2013 10:13

Het tragische verhaal van Rosa Jiménez

In januari 2013 was het tien jaar dat de illegale immigrante Rosa Jiménez (30) uit Mexico vastzit in de zwaarbewaakte vrouwengevangenis Mountain View Prison Unit in de Amerikaanse deelstaat Texas. Ze is veroordeeld voor een misdaad waarvan ze zegt die niet te hebben gepleegd. In de gevangenis brengt ze haar tijd door met vouwen van gewassen gevangeniskleding, lezen van Bijbelverhalen en bidden om haar vrijlating. Ondertussen worden haar twee kinderen door pleegouders grootgebracht.

Dit is het tragische verhaal van een immigrante die besloot Mexico te verlaten op een dag dat ze met honger thuis kwam en een lege koelkast aantrof. Haar zoektocht naar een betere toekomst in de Verenigde Staten leidde tot een levenslange gevangenisstraf.

Ongeluk

In 1999 emigreerde de 17-jarige Rosa Estela Olvera Jiménez naar de Verenigde Staten. Ze kwam aan in Austin, Texas, waar ze werkte als huishoudster in een hotel. Binnen een aantal jaren kreeg ze haar dochter Brenda en werd ze zwanger van een zoon. In die tijd begon ze als kinderoppas bij de éénjarige zoon van de buren, Bryan Gutierrez. Ze was hard op weg om haar Amerikaanse burgerschap te verkrijgen; tot zeven maanden later in januari 2003 het noodlot toesloeg.

Terwijl ze aan het koken was zag ze dat Bryan blauw aangelopen naar haar toeliep en door iets aan het stikken was. Jiménez probeerde zijn luchtwegen vrij te maken en rende vervolgens in paniek naar de buren waar het alarmnummer 911 werd gebeld. De hulpverleners verwijderden een prop keukenpapier. Door zuurstofgebrek liep Bryan een zware hersenbeschadiging op. Na drie maanden in een kunstmatige coma te zijn gehouden stierf hij.

Jiménez werd gearresteerd en beschuldigd van moord. Ze sprak geen Engels en was niet bekend met het Amerikaanse justitieapparaat. Volgens de aanklager had zij met opzet het stuk keukenpapier in de keel van de peuter geduwd om zo het kind te laten stoppen met huilen. Haar verklaring dat ze juist heel erg van Bryan hield en niet wist hoe het kind het keukenpapier had kunnen inslikken werd niet geloofd.

De verdediging probeerde haar onschuld aannemelijk te maken via een verklaring van een medisch onderzoeker, maar die deed dit zo amateuristisch dat het de zaak geen goed deed. Na een proces van zes dagen stemde de jury met het oordeel van de aanklager in en kreeg Jiménez van de rechter een gevangenisstraf van 99 jaar opgelegd. Een verzoek tot vervroegde vrijlating kan pas op zijn vroegst in 2033 worden ingediend.

Jiménez kan wellicht nalatigheid worden verweten, omdat dit ongeluk in haar aanwezigheid plaatsvond. Maar er was geen bewijs van opzet. Er werden geen sporen van letsel op het gezicht van Bryan aangetroffen die erop konden duiden dat ze het keukenpapier in zijn mond heeft gestopt. Je kon je niet aan de indruk onttrekken dat de opsluiting van Jiménez voor de rest van haar leven een vergelding was voor een tragisch ongeluk. Haar vonnis van levenslang was gewoonweg absurd.

Sinds Jiménez in de gevangenis zit heeft ze Engels geleerd en kan ze zich verbaal verweren. Omdat ze het Amerikaanse burgerschap nooit meer heeft gekregen verblijft ze officieel nog steeds illegaal in de Verenigde Staten. Haar moeder, die in de straten van Mexico-Stad tamales (een Mexicaans gerecht, red.) verkoopt, krijgt om deze reden geen visum om haar dochter in de gevangenis te bezoeken.

Documentaire

De rechtsgang tegen Jiménez werd in de hartverscheurende documentaire Mi Vida Dentro uit 2007 door de Mexicaanse regisseuse Lucía Gajá vastgelegd. Het proces kwam over als een kafkaiaanse nachtmerrie waarin duidelijk werd dat de bewijslast tegen haar aan alle kanten rammelde. Er ontstond een beeld van een falend Amerikaans rechtssysteem en een racistische houding van Amerikanen tegenover immigranten.

Jiménez werd voor sommigen een symbool voor de ongelijkheid in de Amerikaanse samenleving. Duizenden arme Mexicanen zitten vast in de gevangenis en net als Jiménez leggen ze het financieel af in het vinden van een goede advocaat. De immigranten worden geconfronteerd met vooroordelen en een rechtssysteem dat mogelijke schuld aantrekkelijker acht dan mogelijke onschuld. Mi Vida Dentro onthulde deze donkere kant van de Amerikaanse droom.

De documentaire zorgde voor veel ophef en twijfel over de eerlijkheid van het proces. Een verzoek om een nieuw proces te starten werd in april 2011 afgewezen. Vervolgens is er een nieuwe aanvraag ingediend, medeondertekend door de Mexicaanse president Enrique Peña Nieto. Hij stelt dat er een wijdverspreid beeld bestaat dat Mexicanen geen eerlijk proces krijgen in Texas. Een inzameling van donaties moet ervoor zorgen dat Jiménez toegang krijgt tot betere advocaten en medische experts die haar onschuld kunnen aantonen.

Tot die tijd blijft Rosa Jiménez bidden om vervroegde vrijlating om zo terug te keren naar haar moeder en kinderen. Tevens onderhoudt ze brief- en e-mailcontact met de buitenwereld voor morele steun. Het adres van haar verblijfplaats bevindt zich hieronder.

Rosa E. Jiménez #1326763
Mountain View Unit
2305 Ransom Road
Gatesville, Texas 76528
WriteRosaJ@gmail.com


Reageer

  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <i> <strong> <b> <cite> <blockquote> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <h2> <h3> <h4> <hr>
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.

Meer informatie over formaatmogelijkheden

By submitting this form, you accept the Mollom privacy policy.

Reacties

rosa jiménez

Heel erg wat illegalen (en asielzoekers) kan overkomen
De rechtelijke dwalingen zijn meer regelmaat dan uitzondering helaas en niet alleen in Amerika Het is vreselijk wat iemand zoals Rosa is overkomen zonder dat ze de taal beheerste
Amerika het land van de sterkste dan wel rijkste