Latijns-Amerika in Beweging

Cultuur

maandag, 29 augustus 2016 13:31

Hoe duur was de medaille?

Afro-Colombianen succesvol in de Olympische Spelen

José Alejandro Marchena

Colombianen van Afrikaanse afkomst wonnen goud en zilver bij de huidige Olympische Spelen in Rio 2016. De overwinningen van Afro-Colombianen zijn een belangrijk reden voor de Colombiaanse nationale trots. Maar ze brengen ook aandacht voor de moeilijke economische en sociale toestanden van deze spelers en de Afro-Colombiaanse bevolking in het algemeen.

Een reden om te vieren hadden de Afro-Colombianen hard nodig; volgens de Colombiaanse Centro Nacional de Memoria Histórica is deze bevolkingsgroep, samen met de Indiaanse bevolking, de groep die het meest heeft geleden onder het gewapend conflict in Colombia.

Naast de economische exploitatie, discriminatie en sociale uitsluiting, moest een groot aantal Afro-Colombianen door het conflict gedwongen naar andere delen van Colombia verhuizen. De schade is ook cultureel; door de aard van het conflict -om land en eigendomsrechten- wordt het steeds moeilijker voor Afro-Colombianen om hun spirituele, symbolische en productieve activiteiten in de natuur vorm te geven.

In de afgelopen maand wonnen Afro-Colombiaanse topsporters in de Olympische Spelen van Rio 2016 voor Colombia goud en zilver.

De moeizame weg naar succes: Figueroa en Martinez

De Colombiaanse gewichtheffer Oscar Figueroa kreeg, op 33-jarige leeftijd en na 22 jaar gewichtheffen, zijn eerste gouden medaille. Dit was de eerste medaille voor Colombia tijdens de Olympische Spelen in Rio. Dat was zeker een emotioneel moment: ná het opheffen van 318kg gaf hij een zoen aan de barbell en deed hij zijn gewichthefschoenen uit om symbolisch te laten zien dat hij met gewichtheffen gaat stoppen.

Kort daarna kreeg Yurberjen Martinez, 24 jaar oud, na een zeer hard bevochten boxwedstrijd met de Uzbeekse Hasanboy Dusmatov uiteindelijk een zilver medaille in de categorie vlieggewicht.

De sporters’ weg naar de top was niet makkelijk. Toen Figueroa negen jaar oud was moest hij met zijn familie vluchten door het strijd tussen guerrillas-en paramilitairen in Antioquia. Na meerdere sportgerelateerde ongelukken, chirurgie, en het plegen van een strafbaar feit wist Figueroa zijn doelen te bereiken.

Martinez moest sinds jongaf in de Colombiaanse dorp Chigorodó voor zijn familie werken, eerst in de bouw, toen in een fietsenwinkel en op bananenplantages. Vaak had Martinez niet genoeg geld om zijn tijd aan boxen te besteden. Met het geld van de zilveren medaille heeft hij beloofd een huis voor zijn moeder te kopen.

Success en ongelijkheid

Voor Catherine Ibargüen was de weg naar Rio 2016 niet alleen vol sportieve, maar ook sociale uitdagingen. Ibargüen was in Apartadó geboren, een stad in Antioquia met sterke aanwezigheid van het gewapende conflict. Haar sportieve capaciteiten gingen niet ongemerkt, waardoor zij uiteindelijk aanbiedingen kreeg om eerst naar Medellín en daarna naar Puerto Rico te gaan om daar professioneel getraind te worden.

Zij werd met de jaren de Colombiaanse Daphne Schippers voor de drie-sprong, met diverse medailles waaronder een gouden medaille in de Olympische Spelen van 2012 in Londen.

Tijdens de voorbereidingen van de Parade van Naties in de openingsceremonie van Rio 2016 moest het Colombiaanse Olympisch Comité beslissen welke speler de Colombiaanse vlag mocht dragen. Dat ging niet zonder problemen. Ibargüen werd niet gekozen; één van de sponsors van het Comité was tegen haar als vlagdrager voor de openingsceremonie. Zelf verwoordde ze dit als “de onrechtvaardigheid waar we altijd mee te maken hebben”.

Desondanks kreeg de Afro-Colombiaanse Ibargüen voor de tweede keer een gouden Medaille voor de drie-sprong met een sprong van 15.17 meter in Rio 2016.

Uiteindelijk werd de Afro-Colombiaanse dame en judoka Yuri Alvear de vlagdrager. Alvear zou haar tweede zilver medaille winnen in Rio 2016, een mooie toevoeging voor haar collectie van ruim 28 medailles bij verschillende judo-kampioenschappen.

 

Medailles minder duur

De overwinningen van Figueroa, Martinez, Ibargüen en Alvear zijn exemplarisch van de bevolkingsgroep die zij representeren; de Afro-Colombiaanse bevolking is een trotse bevolkingsgroep die zich heeft weten te ontwikkelen en is geslaagd in de sport. Anderzijds is de groep nog altijd extra hard getroffen door de economische en sociale ongelijkheid in Colombia.

Met het ondertekenen van het Vredesakkoord hoopt de Afro-colombiaanse bevolking op verbetering van hun sociale, economische en culturele positie. Dan zullen de medailles voor de volgende generatie Afro-Colombiaanse sporters hopelijk minder duur zijn.

Reageer

  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <i> <strong> <b> <cite> <blockquote> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <h2> <h3> <h4> <hr>
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.

Meer informatie over formaatmogelijkheden

By submitting this form, you accept the Mollom privacy policy.