Latijns-Amerika in Beweging

Sabor Latino

maandag, 19 januari 2015 11:39

Latin Lovers: Susanne en Felipe

Susanne en Felipe leerden elkaar 11 jaar geleden kennen toen ze allebei in Portugal waren om te studeren. Ze woonden in hetzelfde gebouw, zij op 6 hoog en hij op 3 hoog, en zagen elkaar voor het eerst “op één of ander feest”. Toen hadden ze nooit gedacht dat ze zoveel jaren later samen zouden zijn. Daarna zagen ze elkaar afwisselend in Brazilië, Portugal en Nederland. Ze besloten zich te settelen op de plek van diegene die het eerst een goede baan vond, en Susanne won die wedstrijd. In 2006 verhuisde Felipe, na het ingewikkelde visumtraject van zeven maanden, eindelijk naar Nederland. Hij was de eerste in São Paulo die de Nederlandse inburgeringstest aflegde. Sindsdien wonen ze samen en kregen ze twee jaar geleden een dochter, Raffy, die ze tweetalig opvoeden. Recent nog schoven ze elkaar de ring om de vinger in Brazilië. Tijdens het gesprek kijken ze elkaar meermaals verliefd aan, al is het niet alleen verliefdheid die Felipe de oceaan deed oversteken. “Ik zou het niet alleen doen voor de liefde. Ik wist wat het betekende om in het buitenland te wonen, dus kwam ik hier naartoe om een leuk leven op te bouwen. Van de IND mocht ik de eerste drie maanden niet werken of studeren, dus ging ik als vrijwilliger bij FairFood werken en voetballen bij een hele leuke voetbalclub. Daar ben je als Braziliaan altijd welkom natuurlijk.“

Susanne Reuling (34) is fotografe en communicatieadviseur bij de Nederlandse Stichting voor het Gehandicapte Kind en Felipe Dos Santos Mota (35) is programmamedewerker bij de afdeling sport van de gemeente Amsterdam.

Wat is het grootste cultuurverschil? 
Felipe: In Brazilië praten we niet zo graag over ons verleden, en dat van onze partners. Met Susanne heb ik wel anders moeten accepteren. Als zij iets wou drinken met haar ex-partner deed ze dat, en dat hield ze ook niet geheim. Dat was in het begin wel even slikken. 
Susanne: Nederlanders zijn natuurlijk best wel direct, ja is ja en nee is nee, en in Brazilië geven mensen soms een ander antwoord dan ze zouden willen, uit beleefdheid. Felipe is na al die jaren in Nederland wel wat directer geworden, en daar wordt hij door zijn familie ook meermaals op gewezen. Nu kan hij al nee zeggen tegen zijn oma (lacht).

Wat is zijn/haar beste eigenschap?
Felipe
: Hoewel ze uit een totaal andere cultuur komt, hebben we toch dezelfde principes en humor. Het lijkt alsof we wel voor elkaar gemaakt zijn. Dat vond ik altijd fijn. Aan de andere kant zijn er ook essentiële verschillen die mij prikkelen om anders te zijn en om te leren.
Susanne: Het mag er maar één zijn? Het mooie aan Fe vind ik dat hij één van de meest zorgzame mannen is die er zijn. Niet alleen als partner, maar ook als vader is hij heel zorgzaam en lief, ook voor onze dochter. Ze zeggen in de geloftes “in goede en slechte tijden”, en het is vooral in die slechte tijden dat hij toont dat hij er echt is.

Welke taal spreken jullie met elkaar?
Felipe: In het begin spraken we Portugees en toen ik naar Nederland kwam, probeerden we enkel Nederlands te spreken zodat ik sneller zou leren. Sinds Raffy geboren is proberen we alleen Portugees met elkaar te spreken. Mochten we ooit naar Brazilië trekken zou het wel kunnen dat we weer Nederlands met elkaar gaan spreken, zodat Raffy dat ook blijft horen.
Susanne: We willen dat Raffy zoveel mogelijk Portugees meekrijgt, maar soms is het best lastig dus we hebben een mix van talen. Maar als Felipe mij belt als ik op de tram zit bijvoorbeeld vind ik het heel fijn om Portugees te praten, omdat het een soort van geheim taaltje is.

Hoe pas jij je aan aan de cultuur van de ander?
Felipe: Ik denk dat er wel wat dingen zijn die jij en je familie doen om het mij makkelijker te maken. Wij hebben geen drukke, strak geplande, agenda bijvoorbeeld. Op die manier weigerde ik me in de Nederlandse cultuur in te burgeren.
Susanne: Ik weet niet of daar na elf jaar nog sprake van is.. Wat die agenda betreft heb ik inderdaad nooit afspraken met vriendinnen over een maand gepland ofzo, dus ik denk dat we elkaar daar gewoon in vinden. Anders had het tussen ons misschien gewoon niet gewerkt.

Waar zien jullie de toekomst?
Felipe: Samen, punt. Ik ben ondertussen helemaal gewend aan het leven hier, dus het zou voor mij heel moeilijk zijn om in Brazilië te gaan wonen. Als we dat zouden doen, zou ik ook zo’n situatie moeten creëren als hier. Ik vraag me af of dat mogelijk is. In de komende jaren zie ik er ons alvast niet gaan wonen.
Susanne: We houden de optie gewoon open. Nu wonen we hier heel fijn, maar ik vind het ook belangrijk dat Raffy een tijdje in Brazilië zal wonen. Wanneer, dat houden we nog open.

Reageer

  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <i> <strong> <b> <cite> <blockquote> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <h2> <h3> <h4> <hr>
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.

Meer informatie over formaatmogelijkheden

By submitting this form, you accept the Mollom privacy policy.